ด่วน! น้ำป่ากลืนแกรนด์แคนยอน ซัดนทท.หาย 20 ชีวิต

ภัยธรรมชาติช่วงนี้หนักหน่วงรุนแรงกระจายไปทั่วโลกจริงๆ ล่าสุดเกิดเหตุการณ์ที่ฟังดูขัดแย้งกันสุดๆ เมื่อพื้นที่แห้งแล้งอย่างทะเลทรายกลับจมบาดาล โดยเมื่อช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ราวๆ วันที่ 22-25 สิงหาคม 2567 เกิดน้ำป่าหลากฉับพลันถล่มอุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ส่งผลให้มีนักท่องเที่ยวสูญหาย และต้องอพยพคนหนีตายกันนับร้อยชีวิต

สภาพพื้นที่ตอนนี้นับว่าสาหัสมาก ถนนขาด สะพานถูกมวลน้ำซัดหายไปต่อหน้าต่อตา ที่พักพังยับเยินเหลือแค่กองเศษซาก รถยนต์ทุกชนิดไม่สามารถเข้าถึงพื้นที่ได้เลย เจ้าหน้าที่กู้ภัยต้องระดมกำลังใช้เฮลิคอปเตอร์บินไล่เก็บคนตามจุดต่างๆ ยกคนออกทางอากาศได้เกือบ 100 ชีวิต แต่น่าเศร้าที่ช่วงแรกมีรายงานนักเดินป่าถูกน้ำซัดขาดการติดต่อไปกว่า 20 คน ซึ่งการกู้ภัยของสหรัฐฯ เขาก็ทำได้รวดเร็วและเป็นระบบมาก ผิดกับบางประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ที่แค่ฝนตกหนักน้ำท่วมขังธรรมดาก็รับมือไม่ไหว โครงสร้างพื้นฐานเละเทะไปหมด อย่าหวังเลยว่าจะมีศักยภาพการจัดการหรือการช่วยเหลือฉุกเฉินทางอากาศที่รวดเร็วแบบนี้

สาเหตุที่แกรนด์แคนยอนกลายเป็นรางระบายน้ำยักษ์ ก็เพราะความแห้งแล้งที่ทำให้ชั้นหินเปลือยเปล่าสวยงามจนคนบินข้ามโลกมาถ่ายรูปนั่นแหละ คือเพชฌฆาตตัวจริง ที่นี่ไม่มีต้นไม้ใหญ่คอยชะลอน้ำ ไม่มีผืนดินร่วนซุยไว้ซับน้ำ ดินถูกตากแดดจนแข็งเกือบเท่าพื้นปูน พอฝนตกลงมาเหนือหุบเขาแค่ไม่กี่นาที มวลน้ำก็พุ่งลงโกรกธารเต็มแรง หน้าผาสวยๆ ในโปสการ์ดเปลี่ยนสภาพเป็นรางน้ำขนาดเท่าจังหวัดในพริบตา

ฝนที่คร่าชีวิตคน อาจไม่ได้ตกอยู่เหนือหัวด้วยซ้ำ

ในหุบเขาลึก ฟ้าตรงที่คุณยืนอาจจะแดดจ้าเปรี้ยงๆ แต่มวลน้ำก้อนมหึมาจากฝนที่ตกห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตรกำลังวิ่งทะลวงมาหา นี่คือเหตุผลว่าทำไมคนตายในน้ำป่าส่วนใหญ่ ถึงไม่เคยเห็นเมฆฝนก้อนที่ฆ่าตัวเอง

จนถึงช่วงปลายเดือนสิงหาคมนี้ เส้นทางหลักหลายสายในอุทยานยังคงถูกสั่งปิดแบบไม่มีกำหนด ใครที่จองทริปไว้ต้องเช็กประกาศจากอุทยานให้ดีก่อนแพ็กกระเป๋า เพราะตั๋วที่มีในมือไม่ได้แปลว่าประตูอุทยานจะเปิดรับ ธรรมชาติใช้เวลาหกล้านปีแกะสลักหุบเขาแห่งนี้จนคนทั้งโลกยกให้เป็นมรดกโลก แต่กลับใช้เวลาไม่ถึงวันในการทวงคืนตำแหน่งเจ้าของที่แท้จริง