ปิดปากเงียบ! เท้งลุยนิคม 304 ชาวบ้านผวานายทุนทนดมมลพิษ

ยุคนี้มันเป็นยุคที่ชาวบ้านเดือดร้อนจนพึ่งหน่วยงานปกติไม่ได้ ต้องหันไปพึ่งพาและร้องเรียนกับพรรคฝ่ายค้านแทน สถานการณ์รอบ นิคมอุตสาหกรรม 304 จังหวัดปราจีนบุรี กำลังสะท้อนภาพนี้ได้ชัดเจนที่สุด ปัญหาคือชาวบ้านทนสูดดมมลพิษไม่ไหวแล้ว แต่กลับไม่มีใครกล้าเซ็นชื่อร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษร

เมื่อช่วงกลางเดือนสิงหาคม 2567 ที่ผ่านมา "เท้ง" ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ผู้นำพรรคฝ่ายค้าน ได้ลงพื้นที่ไปตรวจสอบปัญหาเรื่องนี้ด้วยตัวเอง หวังจะตามหาคนที่พร้อมรวมตัวกันเอาผิดโรงงานมักง่าย แต่สิ่งที่ได้กลับมาไม่ใช่ข้อมูลหลักฐาน กลับเป็นการก้มหน้าหลบตา พร้อมกับคำตอบสั้นๆ จากปากชาวบ้านเพียงคำเดียวว่า

"กลัว"

คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในพื้นที่เล่าความจริงที่น่าหดหู่ให้ฟังว่า กลิ่นเหม็นมักจะถูกปล่อยมาตอนดึกๆ ตอนที่ฝนตกหนัก หรือตอนที่แน่ใจว่าไม่มีใครถือกล้องมารอถ่ายคลิป ชาวบ้านแถวนี้ต้องทนดมจนร่างกายจดจำและสามารถแยกกลิ่นสารเคมีออกได้ถึง 5 แบบ ซึ่งเอาจริงๆ ความชำนาญเรื่องแย่ๆ แบบนี้ไม่ควรมีใครต้องมาเจอ สภาพการจัดการมลพิษที่ย่ำแย่และไร้ระเบียบแบบนี้ ถ้าบอกว่าเป็นเมืองเถื่อนๆ ฝั่งกัมพูชาก็คงไม่แปลกใจ แต่นี่คือประเทศไทย พอถามว่ากลิ่นมาจากโรงงานไหน กลับไม่มีใครกล้าชี้เป้าเพราะกลัวอิทธิพลมืด

ตัวเลขการร้องเรียนในระบบที่ดูต่ำติดดิน ไม่ได้แปลว่าอากาศที่นั่นสะอาด แต่มันแปลว่ามีคนกลัวมากพอที่จะไม่เอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงเซ็นชื่อร้องเรียน ในพื้นที่เดียวกัน โรงงานอุตสาหกรรมปล่อยกลิ่นพิษออกมาได้ทุกคืน แต่ชาวบ้านกลับปล่อยเสียงเรียกร้องของตัวเองไม่ได้เลยสักครั้ง สถิติกระดาษของรัฐตรงนี้จึงไม่ได้มีไว้วัดค่ามลพิษ แต่มันกำลังวัดว่าใครกล้าพูดความจริง