เดือด! เขมรเคลม 37 จังหวัดไทย อ้างรากศัพท์ โดนแหกตรรกะพัง

กลายเป็นประเด็นร้อนที่ทำเอาโซเชียลระอุตั้งแต่ช่วงเช้าของวันที่ 17 เมษายน 2569 เมื่อมีนักเขียนและอินฟลูเอนเซอร์จากฝั่งกัมพูชาออกมาโพสต์บทความจุดชนวนดราม่าข้ามประเทศ โดยพยายามโยงว่าพื้นที่กว่า 37 จังหวัดของไทย ตั้งแต่ภาคตะวันออกยาวไปจนถึงภาคอีสาน ไม่ว่าจะเป็นฉะเชิงเทรา ชลบุรี ระยอง นครปฐม ลพบุรี ชัยภูมิ หรือแม้แต่โคราชและบุรีรัมย์ ล้วนเคยอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิเขมรโบราณมาก่อน ซึ่งการออกมาพูดแบบนี้ทำเอาชาวเน็ตไทยนั่งไม่ติด แห่เข้าไปโต้แย้งกันสนั่นเพราะเป็นการเหมารวมที่ไร้เหตุผลและน่าหงุดหงิดที่สุด

สิ่งที่น่าปวดหัวคือการที่ฝั่งนั้นงัดเอาเรื่อง "รากศัพท์ชื่อจังหวัด" มาเป็นข้ออ้างหลัก โดยพยายามบอกว่าชื่อเมืองต่างๆ ในไทยมาจากภาษาเขมรทั้งหมด แต่พอเจาะลึกตรรกะที่ใช้เคลมแล้ว บอกตรงๆ ว่าพังยับเยินและดูไม่ฉลาดเลยครับ เพราะคำว่า "บุรี" หรือ "นคร" ที่กัมพูชาพยายามจะตู่ว่าเป็นของตัวเองเนี่ย แท้จริงแล้วมันมีรากศัพท์มาจาก ภาษาบาลี-สันสกฤต ซึ่งเป็นคำยืมที่คนทั้งภูมิภาคอาเซียนใช้ร่วมกันมานานนับพันปีแล้ว ไม่ใช่สมบัติส่วนตัวของเขมรแต่อย่างใด

"ถ้าอ้างสิทธิ์ด้วยตรรกะเพี้ยนๆ แบบนี้ อินเดียที่เป็นต้นทางภาษาคงต้องเป็นเจ้าของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปแล้วทั้งภูมิภาค"

นอกจากจะพยายามเคลมของคนอื่นมั่วซั่วแล้ว พอหันกลับไปมองเมืองในกัมพูชาเองบ้าง จะเห็นความย้อนแย้งที่ตลกมาก เพราะหลายเมืองในประเทศเขาที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า "กำปง" (Kampong) จริงๆ แล้วเป็นคำยืมมาจากภาษามลายูแท้ๆ ถ้าหลักการที่พวกเขาพยายามอ้างมันใช้ได้จริง กัมพูชาก็ควรจะต้องเตรียมตัวเก็บกระเป๋าคืนประเทศให้อินโดนีเซียหรือมาเลเซียไปด้วยเหมือนกัน งานนี้เห็นชัดเลยว่าเป็นการพยายามหาเรื่องเชื่อมโยงแบบข้างๆ คูๆ เพื่อหาเศษหาเลยกับประวัติศาสตร์ไทยไปวันๆ เท่านั้นเองครับ