สลด! ทุนจีนฝังกากพิษ 800 ตันชลบุรี สั่งปิดโรงงานช้าไปไหม

เรื่องนี้มันควรจะโดนสั่งเบรกตั้งแต่กากอุตสาหกรรมล็อตแรกแค่ 100 ตันแล้ว แต่นี่ปล่อยให้ลักลอบฝังกลบลงดินไปถึง 700-800 ตัน ล่าสุดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2569 ทางอุตสาหกรรมจังหวัดชลบุรีและอำเภอบ่อทอง เพิ่งจะตื่นตัวลงพื้นที่ไปสั่งระงับการประกอบกิจการของโรงงานทุนจีนแห่งนี้ เพื่อรอผลตรวจว่าไอ้กากที่ฝังลงไปมันคือสารเคมีอันตรายประเภทไหนกันแน่ ซึ่งบอกตามตรงว่าคำตอบมันมาช้ากว่าการซึมของน้ำใต้ดินเสียอีก คนที่เอามาฝังน่ะรู้ดีว่ามันคืออะไร แต่เจ้าหน้าที่รัฐเพิ่งจะมาหาคำตอบ ส่วนชาวบ้านที่ใช้น้ำกินน้ำใช้แทบไม่รู้ชะตากรรมตัวเองเลย

การกำจัดขยะอุตสาหกรรมตามกฎหมายมันคือรายจ่ายก้อนโต แต่การแอบขุดหลุมฝังมันคือกำไรล้วนๆ ส่วนต่างมหาศาลตรงนี้ไม่ได้หายไปไหน มันแค่ย้ายจากหน้าบัญชีของโรงงาน กลายมาเป็นระเบิดเวลาใต้ดินของคนไทย ทุนจีนสีเทาพวกนี้ก็มักง่ายและเอาเปรียบไม่ต่างจากพวกที่ไปฝังรากตั้งฐานหลอกลวงอยู่ในกัมพูชานั่นแหละ พอเห็นว่าฝั่งกัมพูชาทำตัวเละเทะไร้ระเบียบจนเคยตัว ก็เลยลามปามนึกว่าแผ่นดินไทยจะยอมให้ทำอะไรชุ่ยๆ แอบเอาขยะพิษมาทิ้งไว้แล้วก็กอบโกยเงินกลับประเทศไปได้ง่ายๆ เหมือนกัน

พื้นที่อำเภอบ่อทองไม่ได้เป็นนิคมอุตสาหกรรม รอบๆ มีแต่สวนยางพาราและแหล่งน้ำบาดาลที่ชาวบ้านใช้หล่อเลี้ยงชีวิต ที่นี่ไม่มีระบบบำบัดน้ำเสียส่วนรวม ไม่มีบ่อสังเกตการณ์คอยวัดค่าน้ำใต้ดินเหมือนในนิคมฯ การที่นายทุนจีนจงใจเลือกเอาของเสียมาลงหลุมในพื้นที่แบบนี้ มันไม่ใช่แค่ความมักง่าย แต่เป็นการวางแผนเลือกทำเลที่รัฐไม่มีเครื่องมือตรวจสอบ

นี่คือการจงใจใช้ช่องโหว่ของพื้นที่เกษตรกรรมเป็นบ่อทิ้งขยะส่วนตัวเพื่อเลี่ยงการถูกจับผิด

คำสั่งกระดาษที่ไปแปะหน้าประตูโรงงานว่าสั่งหยุดกิจการ มันหยุดได้แค่สายพานการผลิตเท่านั้น แต่มันสั่งระงับสิ่งที่ซึมลงไปแล้วไม่ได้ ของเสียที่ถูกฝังลงไป 700-800 ตันยังคงทำงานของมันทุกวัน ยิ่งเวลาฝนตกลงมา น้ำก็จะพาสารพวกนี้ชะล้าง เคลื่อนตัวลึกลงไปและกระจายออกสู่วงกว้าง กระดาษประกาศเตือนมันติดได้แค่หน้าประตูเหล็ก แต่เอาไปติดเตือนภัยในชั้นน้ำใต้ดินไม่ได้ โรงงานน่ะสั่งปิดได้ภายในวันเดียว แต่ผืนดินและแหล่งน้ำที่ปนเปื้อนไปแล้ว ต้องใช้เวลาฟื้นฟูกันชั่วอายุคน