กระแสสังคม

จุกอก! สาวกัมพูชาปล่อยโฮ สงกรานต์ไทยคนล้น บ้านตัวเองร้าง

April 18, 2026
จุกอก! สาวกัมพูชาปล่อยโฮ สงกรานต์ไทยคนล้น บ้านตัวเองร้าง

กลายเป็นประเด็นร้อนที่ถูกพูดถึงกันสนั่นโซเชียลเมื่อช่วงวันที่ 16 เมษายน 2569 ที่ผ่านมา หลังจากที่มีอินฟลูเอนเซอร์สาวชาวกัมพูชาคนหนึ่งออกมาอัดคลิปหลั่งน้ำตาผ่านสื่อออนไลน์ แสดงความน้อยเนื้อต่ำใจแบบออกนอกหน้า เพราะทนเห็นภาพนักท่องเที่ยวต่างชาติจากทั่วโลกพากันหลั่งไหลเข้าไปเล่นน้ำสงกรานต์ในประเทศไทยอย่างมหาศาลไม่ได้ ขณะที่งาน “สงกรานต์เสียม” ที่บ้านเขาพยายามโปรโมทกันแทบตายกลับมีบรรยากาศเงียบเหงาอย่างกับป่าช้า มองไปทางไหนก็มีแต่ความว่างเปล่าจนน่าตกใจ

สิ่งที่ทำให้คนกัมพูชาหลายคนถึงกับจุกอกคือภาพของ สนามบินนานาชาติเตโช ที่เพิ่งจะเปิดใช้งานได้ไม่นานและเคยคุยเอาไว้เยอะว่าจะมาเป็นศูนย์กลางการบิน แต่ในความเป็นจริงกลับแทบไม่มีเงาของนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินผ่านประตูเข้ามาเลย สวนทางกับฝั่งไทยที่สนามบินแทบแตก เครื่องบินแลนดิ้งกันนาทีต่อนาที สะท้อนให้เห็นชัดเจนว่าความพยายามที่จะดึงคนให้ไปเที่ยวฝั่งนั้นมันไม่เป็นผล แม้จะพยายามเคลมวัฒนธรรมหรือสร้างภาพลักษณ์แค่ไหน แต่ความเชื่อมั่นของคนทั้งโลกที่มีต่อประเทศไทยนั้นมันคนละชั้นกันจริงๆ

จุกอก! สาวกัมพูชาปล่อยโฮ สงกรานต์ไทยคนล้น บ้านตัวเองร้าง — ภาพที่ 2

นอกจากนี้ยังมีชาวเน็ตตั้งข้อสังเกตถึงพฤติกรรมของอินฟลูเอนเซอร์คนนี้และคนในประเทศเขาด้วยว่าดูจะให้ความสำคัญผิดที่ผิดทาง เพราะก่อนหน้านี้ไม่นานเพิ่งเกิดเหตุความรุนแรงในประเทศจนทำให้ ทหารกัมพูชาเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก แต่กลับไม่มีใครออกมาแสดงอาการโศกเศร้าหรือร้องไห้ฟูมฟายผ่านหน้ากล้องเหมือนตอนที่เห็นนักท่องเที่ยวไปเมืองไทยเลยแม้แต่น้อย ความผิดหวังที่เกิดขึ้นในครั้งนี้จึงดูเหมือนจะเป็นเรื่องของ อีโก้ มากกว่าความรักชาติจริงๆ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลปีใหม่ไทยปีนี้กลายเป็นตอกย้ำให้เห็นว่า ต่อให้จะมีการพยายามจัดอีเวนต์ใหญ่โตแค่ไหน แต่ถ้าภาพลักษณ์ความปลอดภัยและความน่าเชื่อถือในสายตาชาวโลกยังมีปัญหา ผลลัพธ์มันก็ออกมาฟ้องด้วยภาพความเงียบเหงาอย่างที่เห็น สุดท้ายนักท่องเที่ยวเขาก็เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองอยู่ดี ซึ่งแน่นอนว่าคำตอบนั้นคือประเทศไทยไม่ใช่ที่นั่น

จุกอก! สาวกัมพูชาปล่อยโฮ สงกรานต์ไทยคนล้น บ้านตัวเองร้าง — ภาพที่ 3
จุกอก! สาวกัมพูชาปล่อยโฮ สงกรานต์ไทยคนล้น บ้านตัวเองร้าง — ภาพที่ 4

เขียนโดย ชิมลาง