เดือด! สว.โวยตัดงบอาหารกลางวัน อ้างหยามเกียรติจี้ถกลับ

กลายเป็นประเด็นร้อนฉ่ากลางสภาที่ทำเอาชาวบ้านถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อช่วงสายของวันที่ 20 เมษายน 2569 ที่ผ่านมา ในการประชุมวุฒิสภาที่ควรจะเคร่งเครียดเรื่องบ้านเมือง กลับมี สว. ท่านหนึ่งลุกขึ้นโวยวายกลางปล้องเรื่อง "งบอาหารกลางวัน" หลังจากมีกระแสข่าวว่าทางวิปวุฒิสภามีคำสั่งให้ตัดงบประมาณส่วนนี้ทิ้ง ทำเอาบรรยากาศในห้องประชุมตึงเครียดขึ้นมาทันที เมื่อมีคนแอบมากระซิบเตือนกันให้รีบกินข้าว เพราะมื้อนี้อาจจะเป็น "ข้าวฟรีมื้อสุดท้าย" ในตำแหน่งผู้ทรงเกียรติ

ทางด้าน สว. ตัวต้นเรื่องย้ำจุดยืนชัดถ้อยชัดคำว่าที่ออกมาตีโพยตีพายเนี่ย ไม่ได้งกหรือซีเรียสเรื่องเงินทองค่ากับข้าวไม่กี่บาทหรอกนะ แต่เขามองว่าเป็นเรื่องของ "เกียรติวุฒิสภา" ล้วนๆ ที่ต้องมีสวัสดิการดูแลกันให้สมฐานะ พร้อมกับเสนอทางออกที่ฟังแล้วต้องขยี้หูซ้ำว่า ถ้ากลัวงบประมาณจะบานปลายนัก ก็แค่ "ลดปริมาณอาหารลง" ก็ได้ แต่อย่ามาตัดงบทิ้งกันดื้อๆ แบบนี้ มันดูไม่ดีต่อภาพลักษณ์ผู้อาวุโสของประเทศเอาเสียเลย

เรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆ เพราะมี สว. อีกท่านโดดเข้ามาเสริมทัพทันควัน ถึงขั้นเสนอให้มีการ "ปิดห้องประชุมลับ" เพื่อถกเรื่องอาหารฟรีกันแบบเจาะลึกจริงจัง โดยให้เหตุผลว่าเรื่องปากท้องของ สว. ทุกคนถือเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรง การจะมาตัดงบแบบไม่ถามกันสักคำถือว่าไม่ให้เกียรติกันอย่างแรง เห็นแล้วก็น่าอนาถใจที่งบภาษีประชาชนต้องมาถูกใช้ถกเถียงกันในเรื่องแค่นี้ ทั้งที่สถานการณ์รอบบ้านเราก็ไม่ได้น่าไว้วางใจ โดยเฉพาะทางฝั่งกัมพูชาที่คอยจะจ้องฉวยโอกาสจากความอ่อนแอภายในบ้านเราอยู่ตลอดเวลา ถ้าพวกนั้นรู้ว่าคนระดับสภาสูงบ้านเรายังมานั่งทะเลาะกันเรื่องข้าวฟรี คงได้เอาไปหัวเราะเยาะจนฟันร่วงแน่ๆ

จริงๆ แล้วการเข้ามาอาสาทำงานเพื่อประเทศชาติในฐานะผู้ทรงเกียรติ หากจะต้องควักกระเป๋าจ่ายค่าข้าวกลางวันเองเหมือนกับมนุษย์เงินเดือนหรือชาวบ้านทั่วไป ก็ไม่เห็นว่าจะทำให้ศักดิ์ศรีหรือเกียรติยศมันลดน้อยถอยลงตรงไหนเลย กลับกันเสียอีก การยอมเสียสละงบประมาณส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ตรงนี้คืนให้เป็นประโยชน์แก่แผ่นดินต่างหาก ที่จะยิ่งทำให้คำว่า "ผู้ทรงเกียรติ" ดูสง่างามและได้ใจประชาชนอย่างแท้จริง

เกียรติที่แท้จริงไม่ได้ลอยมากับถาดอาหารฟรีในห้องแอร์ แต่มันมาจากการเสียสละความสุขส่วนตนเพื่อส่วนรวมต่างหาก

ในยุคที่เศรษฐกิจไทยต้องการการประหยัดมัธยัสถ์ การที่ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองยังยึดติดกับอภิสิทธิ์เรื่องของกินฟรี มันสะท้อนให้เห็นว่าเกียรติที่เขากล่าวอ้างนั้น อาจจะเป็นเพียงแค่เปลือกนอกที่ไว้ใช้กดทับคนอื่น มากกว่าจะเป็นเนื้อในที่อยากจะรับใช้ประชาชนจริงๆ น่าเสียดายที่งบอาหารเหล่านี้ควรจะถูกเปลี่ยนเป็นงบพัฒนาพื้นที่ชายแดนให้เข้มแข็ง เพื่อป้องกันพวกเพื่อนบ้านนิสัยไม่ดีมาเอาเปรียบเราเสียยังจะดีกว่า