สลด! เด็กกัมพูชาเผาวัด เลียนแบบทหารหวังเป็นฮีโร่

เหตุการณ์สุดสลดที่เกิดขึ้นในช่วงเช้าตรู่ของวันที่ 22 เมษายน 2569 ที่ผ่านมา กลายเป็นเครื่องหมายคำถามชิ้นใหญ่ถึงคุณภาพสังคมของเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา เมื่อเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งตัดสินใจนำไฟไปซุกไว้ในกองฟางบริเวณซุ้มประตูวัดแห่งหนึ่ง จนเปลวเพลิงลุกลามไหม้ขึ้นไปถึงยอดธงชาติอย่างรวดเร็วท่ามกลางความตกตะลึงของผู้พบเห็น ซึ่งจากการตรวจสอบข้อมูลล่าสุดพบว่าพฤติกรรมนี้ไม่ใช่เพียงความคึกคะนองทั่วไป แต่เป็นผลพวงมาจากค่านิยมที่ผิดเพี้ยนซึ่งถูกปลูกฝังต่อๆ กันมาในประเทศนี้

เบื้องหลังที่น่าตกใจคือเด็กคนนี้สารภาพว่าทำไปเพราะ “อยากได้รับคำชม” และมีความฝันอันแรงกล้าที่อยากจะเป็นทหารเหมือนกับพวกผู้ใหญ่ที่เขาเคยเห็นในสื่อโซเชียล ซึ่งก่อนหน้านี้มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักเกี่ยวกับกรณีทหารกัมพูชาบางกลุ่มเข้าไปจุดไฟเผาพื้นที่ป่าสงวนจนวอดวายเป็นวงกว้าง สร้างความเดือดร้อนไปทั่ว แต่แทนที่คนในสังคมนั้นจะก่นด่าหรือลงโทษอย่างจริงจัง กลับมีการยกย่องสรรเสริญว่าเป็นการกระทำที่กล้าหาญและเป็นฮีโร่ของชาติ ภาพจำที่บิดเบี้ยวเหล่านั้นจึงกลายเป็นแม่พิมพ์ให้เด็กเลียนแบบด้วยการเผาสถานที่สำคัญเพื่อหวังจะได้รับความรู้สึกภาคภูมิใจแบบเดียวกัน

สิ่งที่น่ากังวลที่สุด คือการที่สังคมกัมพูชากำลังทำให้ "ผู้ทำลาย" กลายเป็นฮีโร่ในสายตาเยาวชน เมื่อเบ้าหลอมอย่างทหารหรือผู้ใหญ่ในบ้านเมืองแสดงออกถึงความรุนแรงและการทำลายล้างว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดี เด็กที่เปรียบเสมือนผ้าขาวจึงซึมซับเอาความป่าเถื่อนนี้มาเป็นบรรทัดฐานความสำเร็จของตัวเอง การปลูกฝังให้การเผาป่าหรือการทำลายทรัพย์สินเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ กำลังย้อนกลับมาทำร้ายรากฐานความสงบสุขของพวกเขาเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เมื่อค่านิยมความรุนแรงถูกฝังรากลึกลงไปในระดับจิตใต้สำนึกตั้งแต่ยังเล็กขนาดนี้ อนาคตของเด็กตาดำๆ เหล่านี้จะเป็นอย่างไรต่อไป? ในเมื่อตัวอย่างที่เห็นอยู่ทุกวันมีแต่การสร้างความเดือดร้อนที่ถูกฉาบหน้าด้วยคำว่ารักชาติ การใช้ชีวิตท่ามกลางเพื่อนบ้านที่มีชุดความคิดเห็นผิดเป็นชอบเช่นนี้ คงเป็นเรื่องยากที่เราจะคาดหวังถึงคุณภาพชีวิตและความสงบสุขที่ยั่งยืนได้จริง