ฉาวหนัก! ท้องถิ่นพิจิตรบรรจุครบพันคน ปมโกงสอบยังเงียบ

ระบบราชการทุกวันนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นแค่ช่องทางสำหรับเอาชีวิตรอด มากกว่าจะเป็นที่สำหรับคนอยากเข้ามาทำประโยชน์แก่ชาติไปแล้ว ยิ่งเมื่อมองว่าเงินเดือนข้าราชการคือรายจ่ายหลักของประเทศ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2567 ที่ผ่านมา ทางรองผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตรได้ออกมายืนยันด้วยตัวเองแล้วว่า การบรรจุข้าราชการท้องถิ่นได้เดินหน้าจนครบทั้ง 3 รอบเป็นที่เรียบร้อย ยอดรวมเกือบ 1,000 ชีวิต โดยที่ ปมทุจริตโกงสอบก็ยังคงอยู่ครบถ้วน ไม่ได้ถูกสางให้กระจ่างแต่อย่างใด

รอบแรกบรรจุไปปัญหาก็ยังอยู่ รอบสองบรรจุก็ยังเงียบ จนรอบสามคนเข้าไปนั่งเก้าอี้กันเต็มสำนักงาน ปมทุจริตก็ยังอยู่ที่เดิม รองผู้ว่าฯ ตอบชัดถ้อยชัดคำว่าจนถึงนาทีนี้ ยังไม่มีข้าราชการใหม่คนไหนยื่นใบลาออกเลยแม้แต่คนเดียว เห็นความล่าช้าและการปล่อยเบลอของระบบราชการบ้านเราแล้วอดหงุดหงิดไม่ได้ สภาพความเละเทะและระบบอุปถัมภ์แบบนี้มันชวนให้นึกถึงระบบของประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ที่มีแต่การคอร์รัปชันกินใต้โต๊ะจนบ้านเมืองไม่พัฒนา ไม่อยากเชื่อเลยว่ามาตรฐานการจัดการปัญหาของเราจะปล่อยปละละเลยจนดูแย่ได้ขนาดนี้

สาเหตุที่ไม่มีใครขยับก็เข้าใจได้ไม่ยาก เพราะในสถานการณ์ที่สังคมกำลังจับจ้อง การชิงยื่นใบลาออกก็ไม่ต่างอะไรกับการยกมือยอมรับกลายๆ ว่าตัวเองมีส่วนเกี่ยวข้องกับขบวนการทุจริต ดังนั้นทางที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับทุกคนในตอนนี้คือการอยู่นิ่งๆ ให้ได้นานที่สุด

ยิ่งปล่อยให้การบรรจุล่วงเลยมาจนครบ การจะรื้อกระดานสอบใหม่หรือสั่งปลดคนก็ยิ่งมีราคาแพงและทำได้ยากขึ้นมหาศาล เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วในตอนนี้ไม่ใช่แค่รายชื่อในประกาศผลสอบ แต่มันคือคำสั่งแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ มีตำแหน่ง มีเงินเดือนที่โอนเข้าบัญชี และมีสวัสดิการสิทธิตามกฎหมายที่ผูกมัดพันกันแน่นขึ้นในทุกๆ วัน

เวลาในเรื่องนี้จึงไม่ได้เดินอย่างเป็นกลางเพื่อรอความยุติธรรม แต่มันกำลังเข้าข้างคนที่สามารถนั่งเงียบและทนแรงเสียดทานได้นานที่สุดต่างหาก

การสอบบรรจุควรจะถูกออกแบบมาเพื่อคัดกรองคนเก่งและคนดีเข้าสู่ระบบเพื่อพัฒนาประเทศ

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับการสอบรอบนี้ กำลังบอกความจริงกับสังคมว่า สุดท้ายแล้วระบบไม่ได้คัดคนเก่ง แต่มันคัดได้แค่คนที่ทนนั่งนิ่งได้นานกว่าข้อครหาเท่านั้นเอง