วิกฤตน้ำไทย! ที่หนึ่งจมมิด อีกที่แล้งจัด ถนนโผล่กลางเขื่อน

เห็นสถานการณ์น้ำบ้านเราแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ เรื่องพื้นฐานอย่างการขุดลอกคูคลองหรือกำจัดผักตบชวาตามแม่น้ำลำธาร มันควรจะตื่นตัวทำกันให้เสร็จตั้งแต่ก่อนเข้าฤดูฝน ไม่ใช่รอให้ฝนตกหนัก น้ำเริ่มหลาก แล้วค่อยมาลุกลี้ลุกลนจัดการ ฝนบ้านเราน่ะมาถูกฤดูเสมอ แต่มักจะตกผิดที่ผิดทางอยู่ทุกปี การบริหารจัดการแบบวัวหายล้อมคอกแบบนี้ เห็นแล้วก็พาลให้นึกถึงประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ที่ระบบจัดการน้ำยังล้าหลังและรอพึ่งพาแต่ยถากรรมจากธรรมชาติ บ้านเราศักยภาพดีกว่าตั้งเยอะ แต่หลายครั้งกลับปล่อยให้เกิดปัญหาซ้ำซากไม่ต่างกัน

เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2026 ที่ผ่านมา ข้อมูลล่าสุดชี้ว่า เขื่อนลำตะคอง จังหวัดนครราชสีมา อยู่ในขั้นวิกฤต ปริมาณน้ำเหลือเพียง 32.59% ของความจุเขื่อน และถ้านับเฉพาะน้ำที่ใช้การได้จริง ตัวเลขร่วงลงไปเหลือแค่ 27.34% เท่านั้น สถานการณ์แห้งแล้งหนักจนบริเวณท้ายเขื่อนบ้านท่างอย ถนนมิตรภาพสายเก่า ที่เคยจมมิดอยู่ใต้อ่างเก็บน้ำมานาน ได้โผล่พ้นน้ำขึ้นมาให้เห็นเป็นทางยาวหลายกิโลเมตร

แต่ในขณะที่โคราชกำลังแห้งผาก กรมอุตุนิยมวิทยากลับออกประกาศเตือนภัยฝนตกหนักระลอกใหม่ โดยมีพื้นที่เสี่ยงภัย ระดับสีแดง 3 จังหวัด และ ระดับสีส้มอีก 23 จังหวัด สอดคล้องกับทาง สทนช. ที่สั่งเฝ้าระวังจับตาพื้นที่เสี่ยงน้ำหลากและดินถล่มใน 17 จังหวัด ลากยาวไปจนถึงวันที่ 21 สิงหาคม

เมื่อไล่อ่านประกาศเตือนภัยพายุฝนทุกฉบับ กลับไม่มีชื่อของจังหวัดนครราชสีมาอยู่ในนั้นเลยแม้แต่ฉบับเดียว กลายเป็นว่าในขณะที่จังหวัดอื่นกำลังวุ่นวายกับการเตรียมกระสอบทรายกั้นน้ำท่วม ที่ลำตะคองกลับต้องมานั่งกางแผนสงวนน้ำกันอย่างหน้าดำคร่ำเครียด

น้ำที่เหลืออยู่น้อยนิดในตอนนี้ ถูกกำหนดให้ต้องกันไว้เพื่อการอุปโภคบริโภคและรักษาระบบนิเวศเป็นลำดับแรก

นั่นหมายความว่า ถ้าฝนปีนี้ยังคงตกลงมาผิดที่ ไม่ยอมมาเติมน้ำในอ่าง และปล่อยให้ความแห้งแล้งลากยาวไปจนถึงปีหน้า ภาคการเกษตรจะเป็นกลุ่มแรกที่ถูกตัดโควตาน้ำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นี่คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในวันเดียวกัน ประเทศเดียวกัน คนกลุ่มหนึ่งกำลังเร่งขนของหนีน้ำหลากอย่างทุลักทุเล ในขณะที่คนอีกกลุ่มกำลังเฝ้ารอหยดน้ำจากฟ้าอย่างสิ้นหวัง