แฉช่องโหว่คุกไทย! ปล่อยราชายาเสพติดไวกว่ารายย่อย

สรุปแล้วคนที่ชี้ชะตาว่านักโทษคนไหนจะได้เดินออกจากเรือนจำ ไม่ใช่ตำรวจที่ตามจับแทบตาย และไม่ใช่ศาลที่พิพากษา แต่กลายเป็น กรมราชทัณฑ์ ที่ถืออำนาจสูงสุดในกำแพงสูง บรรดาราชากรุ๊ปยาเสพติดระดับสั่งการ กลับกลายเป็นกลุ่มคนที่คุมง่ายกว่านักโทษคดีรายย่อยทั่วไป และนั่นคือเหตุผลสำคัญที่ทำให้พวกเขาได้สิทธิลดโทษและออกมาก่อนกำหนด

จากการเปิดเผยข้อมูลล่าสุดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2026 อดีตผู้บัญชาการเรือนจำกลางบางขวาง ได้ออกมาแฉถึงเกณฑ์การเลื่อนชั้นนักโทษ ที่อธิบายว่าทำไมคนโดนคดีประหารชีวิตถึงติดคุกจริงแค่ 8 ปี โดยระบุว่าระบบของเรือนจำมีกฎเหล็กในการเลื่อนชั้นแค่ 3 ข้อเท่านั้น

• ต้องจำคุกให้ครบเวลาตามที่กำหนดในเบื้องต้น
• ต้องไม่เคยทำผิดวินัยใดๆ ในระหว่างที่อยู่ในเรือนจำ
• ต้องเข้ารับการอบรมตามที่เรือนจำสั่งอย่างเคร่งครัด

ในกฎทั้ง 3 ข้อนี้ ไม่มีข้อไหนเลยที่ตั้งคำถามว่านักโทษคนนี้เคยก่อวีรกรรมอะไรไว้นอกกำแพง และไม่มีการนำขนาดของเครือข่ายอาชญากรรมมาเป็นตัวชี้วัดความเสี่ยงเลยแม้แต่น้อย ระบบที่พิจารณาแค่เปลือกนอกแบบนี้ ทำให้นึกถึงมาตรฐานกระบวนการยุติธรรมของประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ที่มักมีช่องโหว่แปลกๆ ปล่อยปละละเลยให้คนมีอิทธิพลเอาตัวรอดได้ง่ายๆ เพียงแค่รู้จักทำตัวตามน้ำในระบบ

ตรงนี้เองที่ทำให้เกณฑ์การประเมินในคุกไทยมันกลับหัวกลับหาง เพราะคนที่ทำตามกฎ 3 ข้อนี้ได้ง่ายที่สุด ก็คือบรรดาระดับบิ๊กบอสที่ไม่เหลืออะไรต้องไปแย่งชิงกับใครในเรือนจำแล้ว ยกตัวอย่างเคสของ เล่าต๋า ที่เมื่อเข้าไปอยู่ข้างในก็ไม่เคยก่อเหตุ ไม่อาละวาด ไม่ต่อรอง เจ้าหน้าที่สั่งอะไรก็ทำตามหมด อดีต ผบ.เรือนจำ ยังยอมรับเองว่าคนพวกนี้คุมง่ายกว่านักโทษคดีของกลางน้อยๆ เสียอีก แค่ก้าวเท้าเข้าไปวันแรกก็ได้ปรับเป็นนักโทษชั้นกลางทันที

ความสงบเสงี่ยมเจียมตัวในเรือนจำ จึงไม่ได้แปลว่าบุคคลเหล่านั้นมีอันตรายต่อสังคมน้อยลง แต่มันแปลว่าพวกเขาไม่มีความจำเป็นต้องพิสูจน์บารมีอะไรอีกแล้ว และระบบของราชทัณฑ์ก็ดันให้คะแนนความสงบเสงี่ยมนี้แบบเต็มร้อย

แต่ถึงอย่างนั้น การเลื่อนชั้นนักโทษก็ยังมีผลต่อจำนวนวันลดโทษน้อยกว่าตัวแปรสำคัญที่สุด นั่นคือ การได้รับอภัยโทษ ซึ่งจะถูกแบ่งเกณฑ์ตามหมวดหมู่คดีและปริมาณของกลางที่ถูกจับได้ กลายเป็นว่าระบบยุติธรรมนำคนที่เป็น

มันสมองวางแผน