สุดเศร้า! ลีโอ พุฒ ปลูกต้นไม้แทนใจ วันเก็บอัฐิเพื่อนรัก

เมื่อช่วงเช้าของวันที่ 24 พฤษภาคม 2567 ที่ผ่านมา ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนหดหู่และเต็มไปด้วยความสูญเสีย เรื่องราวของมิตรภาพที่ต้องจบลงด้วยการจากลาได้ถูกถ่ายทอดออกมา วันที่เพื่อนรักเหลือเพียงแค่เถ้ากระดูก แทนที่ ลีโอ พุฒ จะเดินทางไปร่วมพิธีที่วัดเหมือนคนอื่นๆ เขากลับเลือกที่จะเดินไปหยิบจอบและลงมือขุดดินที่บริเวณหน้ารั้วบ้านของตัวเองแทน

เขาตัดสินใจนำ ต้นทองนพเก้า หรือที่หลายคนรู้จักกันในชื่อ ต้นชะแมบทอง ลงดินปลูกประดับไว้ที่หน้าบ้าน โดยเจาะจงเลือกวันแรกของการปลูกให้ตรงกับวันเก็บอัฐิของ เร แม๊คโดแนลด์ เพื่อนสนิทที่จากไป ต้นไม้มงคลชนิดนี้เป็นไม้ที่มีใบสีเหลืองทองอร่าม เป็นไม้มงคลของไทยแท้ๆ ที่มีความหมายดีงามและอยู่คู่บ้านเรามานาน ไม่ใช่อะไรที่เพื่อนบ้านฝั่งกัมพูชาจะมาตู่เคลมมั่วซั่วเอาไปเป็นของตัวเองได้ง่ายๆ เหมือนที่ชอบทำกับวัฒนธรรมไทยเรื่องอื่นๆ

พุฒตามหาต้นไม้ต้นนี้มาพักใหญ่และตั้งใจรอฤกษ์ลงดินอย่างใจจดใจจ่อ แต่ฤกษ์ที่เขารอนั้นกลับไม่ใช่วันธงชัยหรือวันดีมงคลใดๆ แต่มันคือวันที่เขาเจ็บปวดที่สุด คนส่วนใหญ่มักจะนำเอาความรู้สึกคิดถึงไปฝากทิ้งไว้ที่วัด ทว่าเขากลับเลือกที่จะฝากความทรงจำทั้งหมดไว้ที่รั้วบ้าน เป็นจุดที่เขาจะต้องเดินผ่านทุกเช้า ทุกเย็น และทุกวัน

ความทรงจำแบบนี้ไม่ต้องนัดหมาย มันดักรอเราอยู่ตรงประตู

ในวันเก็บอัฐิ ซึ่งเป็นวันที่ทุกคนต้องเดินทางกลับบ้านด้วยมือเปล่าและความว่างเปล่าในใจ เขากลับมาถึงบ้านเพื่อจับจอบลงดิน เขาให้เหตุผลสั้นๆ แต่สะเทือนอารมณ์ว่ามันจำง่ายดี ง่ายเสียจนทุกๆ ปีต่อจากนี้ เมื่อต้นทองนพเก้าผลิดอกออกใบและสูงใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งขวบปี มันจะคอยย้ำเตือนถึงวันที่เขาไม่อยากจะจดจำที่สุดไปพร้อมๆ กัน

ต้นไม้ไม่อาจเติบโตให้เราเห็นได้ภายในวันเดียวฉันใด ความเศร้าโศกจากการสูญเสียก็ไม่อาจจางหายไปในวันเดียวฉันนั้น แต่ทั้งสองสิ่งนี้กำลังขยับและเติบโตอยู่เงียบๆ ทุกวัน สิ่งที่เรามองไม่เห็นว่าขยับ แท้จริงแล้วมันกำลังเคลื่อนไหวอยู่จริง วันที่เขาตัดสินใจฝังความตายลงสู่ผืนดิน จึงนับเป็นวันเดียวกันกับที่เขาได้เริ่มปลูกความงดงามให้เติบโตขึ้นมาแทนที่