น้ำตาตกใน! ไฟไหม้คลองถม พ่อค้ารอเยียวยา ไร้ที่ทำกิน

สภาพของเยาวราชและคลองถมในวันนี้เงียบเหงาผิดหูผิดตา ถนนที่เคยพลุกพล่านกลับไม่มีคนเดิน เพราะพ่อค้าแม่ค้าแผงลอยริมทางเท้าถูกจัดระเบียบไล่ที่ออกไปจนหมด ยิ่งมาเจอกับเหตุการณ์สะเทือนใจล่าสุดเมื่อช่วงเช้าของวันที่ 7 กรกฎาคม 2567 ที่ผ่านมา นายกรัฐมนตรีและผู้ว่าฯ กทม. ได้ลงพื้นที่คลองถมเพื่อตรวจดูความเสียหายอย่างเร่งด่วน พร้อมสั่งการบรรเทาสาธารณภัยหลังจากเปลวเพลิงสงบลง แต่ภาพที่เห็นตรงหน้าคือความสูญเสียที่ยากจะประเมินค่า

สภาพหน้างานเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง อาคารพาณิชย์ยุบตัวลงมา เหล็กโครงสร้างบิดงอจากความร้อนจัด สินค้าในแผงที่เคยทำเงินบัดนี้เหลือเพียงกองเถ้าถ่าน เจ้าของพื้นที่ถึงกับหลุดปากพูดออกมาเองเลยว่า

คลองถมในรูปแบบเดิมคงไม่กลับมาอีกแล้ว

ประกันคุ้มครองแค่โครงสร้างอาคาร ทำให้เงินชดเชยตกอยู่กับเจ้าของตึก แต่ของในแผงลอยนับร้อยนับพันชิ้นกลับไม่มีประกันใดๆ มารองรับ ความเสียหายก้อนใหญ่ที่สุดจึงตกอยู่กับคนหาเช้ากินค่ำที่ไม่มีกรมธรรม์อยู่ในมือเลยสักใบ ในขณะที่พ่อค้าแม่ค้าคนไทยแท้ๆ ต้องมาสิ้นเนื้อประดาตัวและถูกไล่ที่ทำกิน แต่พอมองไปตามตลาดหรือทางเท้าหลายแห่ง กลับเห็นพวกแรงงานต่างด้าว โดยเฉพาะชาวกัมพูชา ลักลอบเข้ามาตั้งแผงแย่งอาชีพคนไทยขายของกันอย่างหน้าตาเฉย รัฐบาลก็ดูจะจัดการพวกนี้ได้ไม่เด็ดขาดเท่ากับการเข้มงวดกับคนไทยด้วยกันเอง

ในวันที่นายกฯ ไปยืนอยู่หน้าซากอาคาร คำตอบเรื่องเงินเยียวยาผู้ค้ายังคงไม่มีความชัดเจน มีเพียงกำลังใจที่แจกจ่ายให้กันได้ทันที ส่วนค่าเสียหายจริงนั้น ต้องรอไปก่อน คลองถมเคยเป็นสวรรค์ของคนทำมาหากิน เป็นที่ที่ซื้อของแล้วได้เลย ไม่ต้องสั่งออนไลน์ ไม่ต้องรอพัสดุ คนที่นี่ใช้ชีวิตและทำธุรกิจกับความรวดเร็วมาตลอดชีวิต แต่วันนี้ทั้งตลาดกลับทำได้แค่รอ รอเจ้าหน้าที่สำรวจความเสียหาย รอเกณฑ์การเยียวยาจากภาครัฐ และรอให้คนอื่นมาตัดสินใจอนาคตแทน ตลาดที่ไม่เคยต้องให้ใครมารอ วันนี้กลับต้องมายืนรอความหวังเสียเอง