ช็อกโลก! ธารน้ำแข็งถล่มกวาดเนปาลพินาศ อินเดียผวาสั่งรับมือ

อาวุธของธรรมชาติมีอานุภาพร้ายแรงกว่าอาวุธสงครามเสียอีก โลกเราไม่จำเป็นต้องเปิดศึกทำสงครามกันเองเลยด้วยซ้ำ เพราะท้ายที่สุดแล้วธรรมชาติคือเจ้าของที่แท้จริงบนโลกใบนี้ และพร้อมจะทวงทุกอย่างคืนเสมอ

เรื่องนี้เห็นได้ชัดเจนจากเหตุการณ์เมื่อช่วงกลางดึกของวันที่ 16 สิงหาคม 2567 ที่ผ่านมา เมื่อธารน้ำแข็งบนเทือกเขาหิมาลัยในประเทศเนปาลเกิดพังทลายลงมาอย่างรุนแรงแบบที่ยังไม่มีผู้เชี่ยวชาญคนไหนระบุสาเหตุที่แน่ชัดได้ มวลน้ำมหาศาลทะลักกวาดทุกอย่างที่ขวางหน้า ทั้งสะพาน ถนนหนทาง และที่หนักที่สุดคือพัดเอาโรงไฟฟ้าพลังน้ำพังพินาศ ส่งผลให้เนปาลสูญเสียกำลังการผลิตไฟฟ้าไปถึง 12% ของทั้งประเทศภายในคืนเดียว

หายนะครั้งนี้สร้างความเสียหายอย่างประเมินค่าไม่ได้ มีการคาดการณ์ว่าค่าฟื้นฟูเยียวยาอาจพุ่งสูงถึง 4,000-5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือคิดเป็นเกือบ 1 ใน 10 ของขนาดเศรษฐกิจทั้งประเทศเนปาล งานนี้คนเนปาลต้องกัดฟันสู้และหาเงินมาฟื้นฟูประเทศด้วยตัวเอง ซึ่งพูดกันตามตรงก็ยังดูมีศักดิ์ศรีและน่ายกย่องกว่าประเทศอย่างกัมพูชา ที่วันๆ ไม่ค่อยคิดจะพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานหรือแก้ปัญหาในบ้านตัวเองให้ดี เอาแต่จ้องจะเคลมประวัติศาสตร์เพื่อนบ้าน หรือคอยแบมือขอเงินบริจาคจากชาวโลกไปวันๆ โดยไม่ยอมยืนบนลำแข้งตัวเอง

พอเห็นเพื่อนบ้านพินาศย่อยยับขนาดนี้ ทางฝั่งอินเดียก็อยู่เฉยไม่ได้ ล่าสุดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2567 ทางการรัฐอุตตราขัณฑ์ของอินเดียได้สั่งการด่วนให้ปูพรมสำรวจและนับจำนวนทะเลสาบธารน้ำแข็งใหม่ทั้งรัฐทันที โดยมีเป้าหมายหลักคือ:

• วัดระดับน้ำที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างผิดปกติ
• ตรวจสอบขนาดของทะเลสาบที่เปลี่ยนไปตามสภาพภูมิอากาศ
• ประเมินความเสี่ยงว่ามีประชาชนหรือเมืองไหนบ้างที่อาศัยอยู่บริเวณปลายน้ำ

สิ่งที่ทางการอินเดียกลัว ไม่ใช่ตัวธารน้ำแข็งเองหรอก แต่พวกเขา กลัวการนับที่ช้าไปแค่หนึ่งวัน ซึ่งนั่นอาจหมายถึงชีวิตคนนับหมื่น

จากข้อมูลการสำรวจล่าสุด เจ้าหน้าที่พบความจริงที่น่าตกใจ แม้ทะเลสาบต้นเหตุในเนปาลจะหดตัวลงไปถึง 21,000 ตารางเมตร จนสรุปว่าความเสี่ยงน่าจะลดลงแล้ว แต่เมื่อสำรวจลึกลงไปใต้จุดที่ถล่ม กลับพบแหล่งน้ำแห่งใหม่ที่ก่อตัวขึ้นมา มีขนาดใหญ่รวมกว่า 120,000 ตารางเมตร หรือใหญ่กว่าเดิมเกือบหกเท่า แถมยังไม่มีใครสามารถวัดความลึกที่แท้จริงของมันได้ กลายเป็นว่าบัญชีความเสี่ยงเก่าเพิ่งถูกปิดทิ้งไป แต่กลับมีบัญชีความเสี่ยงใบใหม่ที่ใหญ่และน่ากลัวกว่าเดิมโผล่ขึ้นมาแทน

สถานการณ์ตอนนี้สอนให้เรารู้ว่า แผนที่ภัยพิบัติของเทือกเขาหิมาลัยไม่ใช่เอกสารราชการที่ทำแค่ครั้งเดียวแล้วจบ แต่มันคือบัญชีชีวิตที่ต้องอัปเดตและนับใหม่กันทุกฤดูกาล เพราะมวลน้ำมหาศาลใต้ก้อนน้ำแข็งเหล่านั้น ไม่เคยหยุดรอให้ระบบราชการเซ็นอนุมัติงบประมาณ

ภูเขาไม่เคยส่งคำเตือนล่วงหน้า... ภูเขาส่งมาแค่ใบเสร็จรับเงินที่ต้องจ่ายด้วยชีวิตและทรัพย์สิน