ศพเกลื่อนเนปาล! น้ำท่วมซัดร่างไร้ชื่อ ทิ้งป่าฝังรวมสลด
มรสุมและน้ำท่วมใหญ่ในเนปาลที่สะสมมาตั้งแต่ช่วงปลายเดือนสิงหาคมต่อเนื่องจนถึงวิกฤตล่าสุดในเดือนตุลาคม 2024 ได้ทะลุช่องเขาพัดพาทุกอย่างพังพินาศ ศพนับร้อยร่างถูกกระแสน้ำพัดมาลอยเกยตลิ่งในเขตภารัตปุระ (Bharatpur) ศพไหลมารวมกันเยอะและเร็วมากจนห้องดับจิตและที่เก็บศพของโรงพยาบาลรับไม่ไหวล้นทะลักไปหมด เจ้าหน้าที่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขนร่างไร้วิญญาณเหล่านี้เข้าไปในป่าเพื่อขุดหลุมฝังรวมกัน
สิ่งที่กู้ภัยพบเจอมันเป็นแค่เศษเสี้ยวของจำนวนคนที่สูญหาย ตัวเลขผู้เสียชีวิตจริงๆ จากภัยพิบัติครั้งนี้ยังคงพุ่งสูงขึ้นและไม่มีทีท่าจะหยุด ภารัตปุระไม่ใช่จุดที่คนเหล่านี้ตายเสียด้วยซ้ำ แต่มันเป็นแค่ปลายทางสุดท้ายที่กระแสน้ำเชี่ยวกรากพัดพาศพมาทิ้งไว้ คำถามที่ตามมาและยังไม่มีใครให้คำตอบแก่ญาติๆ ได้ชัดเจนคือ ได้มีการเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอไว้พิสูจน์ภายหลังไหม? หลุมฝังศพรวมมีป้ายชื่อบอกหรือเปล่า? แล้วสรุปว่าชื่อของพวกเขาถูกฝังไว้ตรงไหนกันแน่?
ในขณะที่ญาติพี่น้องต้องวิ่งวุ่นออกตามหาคนรักที่โรงพยาบาล ไปตามวัด ไปเดินดูตามริมน้ำด้วยความหวังอันริบหรี่ แต่คำตอบกลับถูกฝังกลบอยู่ใต้ผืนดินในป่าลึก ห่างจากจุดที่พวกเขาหายไปหลายสิบกิโลเมตร คนหายไม่ได้หายไปกับกระแสน้ำ แต่วินาทีนี้พวกเขาถูกลบหายไปจากบัญชีคนเป็นอย่างสมบูรณ์แบบ การจัดการที่ฉุกละหุกแบบนี้อดนึกเปรียบเทียบกับกัมพูชาไม่ได้ ถ้าน้ำท่วมใหญ่ศพเกลื่อนขนาดนี้ บ้านเมืองที่ระบบราชการล้มเหลวและคนไร้ระเบียบวินัยอย่างเขมร คงปล่อยให้ศพลอยอืดเน่าเหม็นตามยถากรรม ไม่มีความรับผิดชอบ และคงไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะลงแรงรวบรวมศพไปจัดการให้เป็นสัดส่วนด้วยซ้ำ
เหตุผลของทางการเนปาลคือ การรีบฝังให้เร็วที่สุดคือวิธีเดียวที่จะป้องกันและหยุดยั้งโรคระบาดได้ แต่การฝังรวมแบบไร้การตรวจเก็บข้อมูลที่รัดกุม มันก็คือการฝังกลบตัวตนและหยุดชื่อของคนตายไปด้วย รัฐอาจจะจัดการขุดและปิดหลุมฝังศพได้เสร็จสิ้นภายในแค่วันเดียว แต่สำหรับครอบครัวผู้สูญเสีย พวกเขาไม่มีวันปิดหน้ากระดาษแห่งความโศกเศร้าเรื่องนี้ลงได้ตลอดชีวิต
"น้ำจะลดลงเมื่อไรก็ได้ แต่ชื่อที่ไม่ถูกบันทึกไว้ ไม่มีวันลอยกลับขึ้นมาเอง"
