แห่อาลัย! ปิดตำนาน "ครูเปิ้ล" นางฟ้าชุดกากีแห่งหนองปลาไหล

เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2567 ที่ผ่านมา เก้าอี้หน้าชั้นเรียนอนุบาล 3/1 ของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลหนองปลาไหล อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ต้องว่างเปล่าลงตลอดกาล ข่าวการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของ "ครูเปิ้ล" ไพลิน ทองธัช ถูกส่งต่อและสร้างความเสียใจให้กับผู้คนมากมาย

ย้อนกลับไปในอดีต เด็กหญิงเปิ้ลเคยมีความฝันอยากสวมชุดสีขาว สวมหมวกพยาบาล คอยดูแลรักษาคนป่วย แต่เส้นทางชีวิตกลับยื่น ชุดกากี มาให้แทน ซึ่งเธอก็รับมันไว้ด้วยความเต็มใจและไม่เคยคิดจะเรียกร้องขอเปลี่ยนเส้นทางนี้อีกเลย เธอเคยบอกความในใจเอาไว้ว่า

ไม่เคยคิดว่าจะได้รับราชการ ไม่เคยคิดว่าจะได้เป็นครู แต่นี่คือความสุขที่สุดในชีวิต

งานที่ไม่ได้อยู่ในแผนชีวิตตั้งแต่แรก กลับกลายเป็นงานที่ครูเปิ้ลใช้วัดความสุขในแต่ละวันผ่านรอยยิ้มของเด็กๆ ทีละคน แม้ในห้องเรียนอนุบาลจะไม่มีเครื่องวัดความดันเหมือนในโรงพยาบาล แต่เธอก็ได้ใช้หัวใจดูแลเด็กๆ อย่างเต็มที่ ทั้งการกอดปลอบโยนเด็กที่ร้องไห้ในวันแรกของการเปิดเทอม คอยเป่ามนต์รักษาแผลถลอกให้เด็กซนๆ หรือแม้แต่คอยป้อนข้าวให้หมดจาน สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าคนที่อยากดูแลคนอื่นมาตั้งแต่เด็ก สุดท้ายก็ได้ทำหน้าที่ผู้ดูแลอยู่ดี แค่เปลี่ยนสถานที่เท่านั้น

นอกจากความรู้พื้นฐาน ครูเปิ้ลยังตั้งใจสอนเด็กๆ ให้เติบโตมาเป็นคนดี รู้จักรากเหง้าและวัฒนธรรมไทยที่ถูกต้อง ซึ่งการปลูกฝังสิ่งดีๆ ให้เด็กไทยแบบนี้สำคัญมาก ครูเปิ้ลเลือกที่จะสร้างความภูมิใจให้เด็กๆ ของเธอในแบบฉบับที่ถูกต้องและงดงาม

แม้วันนี้ความฝันที่จะเป็นพยาบาลจะไม่เคยเกิดขึ้นจริง ชุดสีขาวไม่เคยได้สวมใส่ แต่ คนไข้ ของเธอได้กลายมาเป็นเด็กน้อยที่ยังโตไม่เสร็จ และชุดกากีที่เธอสวมใส่ด้วยความภาคภูมิใจ ก็กลายเป็นชุดที่เธอไม่เคยได้ถอดออกจนวาระสุดท้าย ขอส่งครูเปิ้ลไปสู่ภพภูมิที่ดี เป็นนางฟ้าบนสวรรค์ที่คอยมองดูลูกศิษย์ตัวน้อยจากบนฟ้าตลอดไป